چکیده‌ای از بیانات استاد آیت‌الله حامد وفسی

در جلسهٔ درس اخلاق سه‌شنبه، ۱۶ دی ۱۴۰۴

ـ❖﷽❖ـ
«وَاجْعَلْ أَوْسَعَ رِزْقِكَ عَلَيَّ إِذَا كَبِرْتُ‌، وَ أَقْوَى قُوَّتِكَ فِيَّ‌ إِذَا نَصِبْتُ‌»

وسعت رزق و نقش خدا در همه ابعاد آن
روزی فقط به امور مادی محدود نیست، بلکه علم، سلامت، عزت، آرامش و توفیق معنوی را هم در بر می‌گیرد. سرچشمه همه این‌ها خداست و انسان هرچه تلاش کند، بدون اذن الهی به نتیجه واقعی نمی‌رسد. وظیفه انسان کوشش و دعاست، اما اثرگذاری نهایی در دست خداست و غرور به توانایی‌های شخصی می‌تواند مانع برکت شود.

مسئولیت اجتماعی در گشایش معیشت مردم
در سطح جامعه، تأمین امنیت، عدالت و رفاه اقتصادی از وظایف اصلی حکومت است. وقتی سوءمدیریت، بی‌کفایتی یا اسراف منابع عمومی باعث تنگی معیشت و ناامیدی مردم شود، زمینه نارضایتی و آسیب‌های بزرگ‌تر فراهم می‌گردد. حکومت دینی علاوه بر این وظایف، مسئول رشد معنوی جامعه هم هست و کوتاهی در فرهنگ و اقتصاد، هر دو به تضعیف سرمایه اجتماعی منجر می‌شود.

تجربه‌های تاریخی از حاکمیت اراده الهی بر پیروزی و شکست
در همه عرصه‌ها —از کار و تجارت تا جنگ و سلامت— انسان بارها می‌بیند که محاسبات ظاهری همیشه نتیجه را تضمین نمی‌کند. گاهی با امکانات کم پیروزی‌های بزرگ حاصل می‌شود و گاهی با بهترین شرایط شکست. این تجربه‌ها نشان می‌دهد که تلاش شرط لازم است، اما کافی نیست و توکل، دعا و فروتنی نقش تعیین‌کننده دارند.

راه‌های عملی افزایش برکت و گشایش رزق
کارهایی مانند صدقه، استغفار حقیقی، صلوات، دعا، توسل، احسان به دیگران و حتی مهربانی با حیوانات، زمینه‌ساز وسعت روزی و آرامش در زندگی‌اند. همچنین رعایت حقوق والدین، کمک به نیازمندان و پرهیز از اسراف، هم در بعد فردی و هم اجتماعی باعث می‌شود که برکت الهی در زندگی جریان پیدا کند، به‌ویژه در دوران پیری و بیماری که انسان بیش از هر زمان به قوت روح و حمایت الهی نیاز دارد.